Verslag Kiliklim 2012

01/12/2012

Half oktober heeft een groep klimmers een poging gedaan de top van de Kilimanjaro te bereiken. Lees hier het verslag.

‘Het was een topervaring waar we allemaal trots op kunnen zijn’

Half oktober arriveerde een groep mensen in Tanzania. Een groep met een missie. Vooraf kenden ze elkaar lang niet allemaal, maar ze hadden hetzelfde doel; de top van de Kilimanjaro bereiken. Onder hen de jonge Doortje die met haar tien jaren jong ook een poging zou wagen om de top te halen. Samen met haar vader en moeder en broers Jasper en Tom gingen ze als gezin het avontuur aan. Bij hen voegden zich Rein Amels en Dini Cuijpers die met een andere groep in 2008 de Mount Meru al eens beklommen. Dini is daarnaast een periode vrijwilliger geweest op de Watoto Foundation en in de Kiboko Lodge. Dini was de ervaringsdeskundige, zij had al drie keer eerder de top bereikt.

De groep begon voortvarend aan de Machame route. Deze route is pittiger dan de veel gelopen Marangu (Coca Cola) route, en staat bekend om de prachtige uitzichten. De vaste hutten die je aan de Marangu route veel vindt zijn er op de Machame route niet. De groep sliep dus in tenten. Naar mate de tocht vorderde werd het dus ’s nachts steeds kouder.

Tot op de laatste dag is de groep compleet gebleven. De tocht naar de top bleek een zware en eiste haar tol. Het was erg koud en de wind maakte het nog onaangenamer. De kinderen hadden bovendien veel last van hoogteziekte. Op een gegeven moment ging het bij Doortje van tien dan ook niet meer. Broer Jasper van dertien was ook te kapot om de tocht te volbrengen. Vader Maurice daalde met hen af naar een lager gelegen kamp. Zoon Tom en moeder Annemarie gingen met Rein en Dini door naar boven. Hoewel Dini de klim al drie keer eerder had gedaan had ze het nu vreselijk zwaar en riep steeds: ‘Ik ga dood’. Tom had last van hoogteziekte en moest steeds overgeven maar zette door. Om 8.30u stonden zij met z’n vieren op de top. Trots, en ontzettend moe! Op de runners high van het behalen van de top liepen ze op hun laatste krachten naar beneden. Al met al was dit een dag klimmen van zo’n 18 uur.

We vragen Rein, ruim een maand na dato naar zijn ervaring. Hij kijkt er positief op terug. ‘Het was zwaar, met name de tocht naar de top. Maar daarvoor heb ik echt lekker gelopen en genoten van de uitzichten en het lopen. Als groep hebben we het echt goed gehad met elkaar. Jammer dat we niet met z’n allen de top konden bereiken, maar voor iedereen is dit echt een topprestatie geweest. We kunnen ontzettend trots zijn’.
 

Meer nieuws